Welkom op mijn weblog

48365e607c4fa_kruis
Hallo leuk dat je even komst ‘strünen’ op koffieochtend. Deze weblog heb ik aangemaakt om alle dingetjes op te zetten die met het Christelijke geloof te maken hebben. Dingen die mij aangesproken hebben.

 Ik ben Diane (1969) vrouw van een lieve man en moeder van twee geweldige jongens maar bovenal dochter van een liefdevolle Hemelse Vader die ik in 1994 heb leren kennen. Hoe dat is gebeurd kan je hieronder lezen.

 

Naast deze weblog heb ik ook een andere weblog in het leven geroepen waar ik meer persoonlijke verhaaltjes op schrijf. www.pareltjesvangod.wordpress.com Ik hoop dat mijn schrijfsels je bemoedigen en dat je op het spoor van hoop wordt gezet.

Lieve groet en Gods zegen,

Diane

Gods weg is de beste

Herodes liet Jakobus, de broeder van Johannes, ter dood brengen met het zwaard. En toen hij zag dat hij de Joden daar een groot plezier mee had gedaan, liet hij ook Petrus gevangen nemen (Hand. 12:1-3). Petrus zou zeker ook omgebracht zijn, als hij niet door een engel des Heren, op een fantastische manier bevrijd was. Het was zo’n groot wonder, dat zelfs Petrus een tijdje nodig had om tot zichzelf te komen, voordat het tot hem doordrong dat hij werkelijk vrij was. En Rode, overrompeld door blijdschap, vergat het voorportaal voor hem te openen (Hand. 12:14). Het voorval roept echter wel een paar vragen bij ons op, bv: Was God niet bij machte om een engel te sturen om Jakobus van de dood te bevrijden? Was Petrus geestelijker dan Jakobus; of had hij misschien een groter geloof? En door welke van deze twee gebeurtenissen werd de naam van God het meest verheerlijkt, door de martelaarsdood van Jakobus of de spectaculaire verlossing van Petrus? Ieder die de Heer kent, zal zich er van weerhouden om dergelijke vergelijkingen te maken, tussen de weg die God gaat met de één en met de ander. Het is absoluut onjuist om een dienaar van God minder geestelijk te beschouwen, omdat zijn loopbaan zwaarder is dan die van de ander. Noch kunnen we zeggen dat een groot offer, zoals dat van Jakobus, minder tot verheerlijking van God zou zijn dan de verschijning van de engel, die Petrus bevrijdde. Na Zijn opstanding had Jezus een ontmoeting met Petrus en voorzegde: “Toen gij jonger waart, omgorddet gij uzelf en gij gingt, waar gij wildet, maar wanneer gij eenmaal oud wordt, zult gij uw handen uitstrekken en een ander zal u omgorden en u brengen, waar gij niet wilt. En dit zeide Hij om te kennen te geven, met welke dood hij God verheerlijken zou” (Joh. 21:18-19). Dus ook Petrus zou de martelaarsdood sterven, precies zoals Jakobus. Wat zou er dan, in de loop van de jaren, gebeurd zijn met zijn apostelschap? Waarom – na zoveel jaren trouw de Heer gediend te hebben – niet nog eens zo’n machtige bevrijding? Bestonden er soms geen engelen meer? Waarom de ene keer wèl een wonder en de andere keer weer niet? Of was Petrus, op oudere leeftijd, geestelijk opgebrand; had hij misschien minder geloof dan voorheen? Of is het mogelijk dat hij, aan het einde van zijn leven, toch nog moest opdraaien voor het feit dat hij Jezus driemaal verloochend had? Op al deze veronderstellingen kunnen we met een nadrukkelijk ‘nee’ antwoorden, mede vanwege de uitspraak van Jezus, dat hij God verheerlijken zou met zijn dood. Dat betekent dat niet alleen wonderen, maar ook – en beslist niet inJobadd_toon_info_php739684 mindere mate – zware beproevingen tot eer van God kunnen zijn.

Of de naam van God wel of niet groot gemaakt wordt in ons leven, wordt niet bepaald door de omstandig-heden, maar hangt af van onze trouw en standvastigheid, in welke situatie we ons ook bevinden. Velen houden ervan om hun leven te vergelijken met dat van anderen. Mochten ze door beproevingen gaan, dan vragen zij zich af: “Waarom juist ik en niet een ander?” Ben ik soms minder geestelijk? Hebben anderen meer geloof? Mochten zij echter een periode van zegen en voorspoed beleven, ook dan vergelijken zij zich weer met de mensen om zich heen. Dan gedragen zij zich opeens alsof zij een maatstaf zijn, waar ieder een voorbeeld aan zou moeten nemen. Inderdaad, we moeten altijd een voorbeeld voor anderen zijn. Maar niet in die zin dat de Heer ons altijd bewaart voor moeilijkheden en teleurstellingen. Ook in tijden van lijden, behoren we een getuige te zijn van onze liefde en trouw aan Jezus! Onder de geloofsgetuigen, genoemd in Hebreeën 11, worden niet alleen mensen genoemd die koninkrijken hebben onderworpen, muilen van leeuwen hebben dichtgesnoerd, en aan de scherpe van het zwaard zijn ontkomen. Anderen zijn vanwege hun geloof gefolterd, hebben hoon, boeien en gevangen- schap verduurd (Hebr. 11:32-40). Zij allen waren geloofsgetuigen, ongeacht de weg die de Heer met hen ging. Zij allen behoren tot de ‘wolk der getuigen’,diens leven ons tot inspiratie dient om de zonde af te leggen en om, met volharding onze wedloop te lopen (Hebr. 12:1). Wie Jezus liefheeft, zal reageren zoals Sadrak, Mesak en Abednego: “Indien onze God, die wij vereren, in staat is om ons te bevrijden, dan zal Hij ons uit de brandende vuuroven, en uit uw macht, o koning, bevrijden; maar zelfs indien niet – het zij u bekend, o koning, dat wij uw goden niet vereren, en het gouden beeld dat gij hebt opgericht, niet aanbidden” (Dan. 3:17-18). We geloven van harte dat de Heer machtig is om ons, op wonderbare wijze, uit iedere nood te verlossen. Zo niet, dan maakt dat absoluut geen verschil wat betreft onze trouw aan God. We blijven Hem eren en liefhebben, en zullen niet door onze knieën gaan voor wat de wereld ons aanbiedt. Toen Jezus het lijden van Petrus voorzegde, zag Petrus op hetzelfde moment Johan-nes, en vroeg: “Here, maar wat zal met deze gebeuren?” Jezus zeide tot hem: “Indien Ik wil, dat hij blijft, totdat Ik kom, wat gaat het u aan? Volg gij Mij” (Joh 21:21-22). “Wat gaat het u aan” – dat is beslist geen leuk antwoord, waar iemand op zit te wachten! Maar het was ook geen leuke vraag die Petrus stelde. Want de weg die de Heer voor Petrus bestemd had, was niet bepalend voor Johannes, zoals ook Gods weg met Jakobus geen maatstaf was voor Petrus. Juist daarom is het niet onze opdracht om onze omstandigheden tot norm te stellen voor an-deren, door allerlei persoonlijke ervaringen te prediken, die de indruk wekken dat iedereen dezelfde weg zou moeten gaan. Onze norm is ‘Jezus’, en onze prediking is het ‘evangelie’! Want God gaat verschillende wegen met Zijn dienaars. En zelfs in ons eigen leven kunnen we uiteenlopende ervaringen hebben, die ons leren dat we van gexefsoleerde gebeurtenissen nooit een gesloten systeem moeten maken, waaraan we onszelf en anderen proberen te onderwerpen. Op domme vragen bestaan geen leuke antwoorden, zelfs niet van Godswege. Er zijn mensen in wiens leven God grote wonderen doet, en dan opeens weer niet, zoals dat gebeurde bij Petrus. Waarom niet opnieuw een engel des Heren, zoals in het begin van zijn carrière? Het belangrijkste is niet dat we daar een uitleg voor hebben, maar dat we Petrus als voorbeeld nemen vanwege zijn trouw aan Jezus, tot aan de dood toe. Hij heeft Gods naam geëerd, zowel in vrijheid als in gevangenschap. De wil van God is dat we leven tot Zijn eer, zowel in voor-spoed als in tegenspoed en dat we Jezus navolgen, wat er ook gebeurt. Wat de andere vraag-tekens betreft – vooral waar het gaat om het leven van anderen – zegt God ons vaak: “Wat gaat het u aan?” Petrus moest echter wel duidelijk weten wat hij onder alle omstandigheden moest doen: “Volg gij Mij!” Christenen raken niet in verwarring door onbeantwoorde vragen. Want zolang er geen antwoord van de Heer is op het vraagstuk van het lijden van de recht-vaardige, nemen zij toch het besluit om, desondanks, de Heer te blijven volgen, waar Hij ook gaat. En het is stukken beter om toe te geven dat ons kennen onvolkomen is (1 Kor. 13:9), dan verstrikt te raken in allerlei vreemde theorieën, die niet in overeenstemming zijn met alles wat de Bijbel ons van Genesis tot Openbaring onderwijst. Om vervolgens antwoorden te zoeken, door middel van allerlei vreemde Bijbeluitleggingen, die gebaseerd zijn op persoonlijke interpretaties. Want in de tsunami van geestelijke verwarring waarin we vandaag leven, gaat maar al te vaak het vertrouwen, dat God alle dingen doet medewerken ten goede voor hen die God liefhebben, en die volgens Zijn voornemen geroepenen zijn, verloren (Rom. 8:28). Ook Paulus zat in de gevangenis aan het einde van zijn loopbaan. Mocht hij zijn ketenen gezien hebben als een vloek of als een geestelijke nederlaag, dan zou hij zijn carrière beëindigd hebben als een gefrustreerd christen. Dan zou hij gedacht hebben dat zijn geloof eertijds in wonderen, schip-br
euk had geleden. Denk eens aan de glorieuze bevrijding in Filippi, toen hij en Silas, door een groot wonder, uit de boeien bevrijd werden. Wat een overwinning! En nu, aan het einde van zijn loopbaan, zat hij in de gevangenis. Vol teleurstelling en vertwijfeling zou hij uit kunnen roepen: “Heer, bent U mij vergeten? Waar zijn de aardbevingen van eertijds!” Maar in plaats van zich door God verlaten te voelen, noemde Paulus zichzelf de “gevangene van Christus Jezus, voor ú, de heidenen” (Ef. 3:1 – zie ook Filemon 1en 9). Dus niet: “De gevangene van de heidenen, voor ú, Christus Jezus”. De geringste twijfel aan de wijsheid en trouw van God, zou hem er van hebben overtuigd, dat hij het slachtoffer geworden was van de vijanden van het kruis. Of sterker nog: de ‘gevangene van de duivel’. Voor Paulus bestond er echter geen zinloos lijden; net zo zeer als er geen zinloze- en heilloze wonderen van God bestaan. In het leven van Gods kinderen werkt alles mee ter verheerlijking van de naam van Jezus en voor de verkondiging van het evangelie. Als er een wonder plaatsvindt, gebeurt dat opdat de mensen zullen geloven dat Jezus de Zoon van God is, en dat zij leven zullen hebben in Zijn naam (Joh. 20:30-31). Zoals dat gebeurde bij de bekering van de gevangenbewaarder in Filippi en zijn gezin (Hand. 16:19-34). Maar als er geen wonder van bevrijding plaatsvindt, gaat het er ook dan om, de verlorenen te bereiken met het evangelie, zoals de mensen aan het hof van de Keizer (Fil. 1:12), of één enkele medegevangene zoals Onesimus, de slaaf van Filemon (Filemon 10). Zij allen werden bereikt met Gods Woord door de ‘gevangene van Christus Jezus’. De enige ma-nier om de naam van Jezus te verheerlijken, is door Hem te volgen, waar Hij ook gaat. Met het oog op zijn martelaarschap, zei Jezus tegen Petrus: “Volg gij Mij”. Je hoeft niet op alles een antwoord te weten. Maar je moet vasthouden, dat als je de Heer trouw dient, je altijd tot zegen zal zijn voor de anderen en eer brengt aan de naam van Jezus. Dat was uiteindelijk ook de gevolgtrekking van Petrus zelf, in al zijn lijden: “Want het is beter te lijden, indien de wil van God dit eist, goed doende dan kwaad doende”. “Indien gij door de naam van Christus smaad lijdt, zijt gij zalig, daar de Geest der heerlijkheid en de Geest Gods op u rust” (1 Petr.3:17; 4:14). (Corrie Flach)Corrie sch rijft…

Drieëenheid

Vader, Zoon en Heilige Geest. Eén in wezen en karakter. Vaak probeerde ik mensen de drieëenheid duidelijk te maken met de eigenschappen van water. H2O en de drie verschijningsvormen. Water als Vader, ijs als Zoon en damp als Heilige Geest. Maar toch vond ik deze vergelijking niet toereikend omdat het tekort deed aan de afzonderlijke persoonlijkheden van God.

C.S. Lewis geeft een prachtige omschrijving van het begrijpen van drieëenheid.

U weet dat men zich in de ruimte op drie manieren kan voortbewegen; naar recht of links; vooruit of achteruit; opwaarts of neerwaarts. Iedere richting is een van deze drie, of een mengeling ervan. Dit zijn de zogenaamde drie dimensies. Maar let op: Als u slechts één dimensie gebruikt, dan kunt u alleen maar een rechte lijn trekken. Als u twee dimensies gebruikt dan kunt u een figuur tekenen; een vierkant bijvoorbeeld. Een vierkant is opgebouwd uit vier rechte lijnen. Nu een stap verder. Als u drie dimensies hebt, kunt  u een zogenaamd vast lichaam bouwen; een kubus bijvoorbeeld, of zoiets als een dobbelsteen of een suikerklontje. Een kubus is opgebouwd uit zes vierkanten.

Snapt u wat ik bedoel? Een wereld van één dimensie zou slechts een rechte lijn zijn. In een tweedimensionale wereld zijn er nog steeds rechte lijnen, maar kunnen vele lijnen samen één figuur vormen. In een driedimensionale wereld zijn er nog steeds figuren, maar  kunnen vele figuren samen één vast lichaam vormen. Met andere woorden, naarmate men voortschreidt naar meer levensechte en meer gecompliseerde niveaus, laat men de dingen die men op een eenvoudiger niveau aantrof, niet achter zich. Die zijn er nog steeds, maar  ze worden op een nieuwe manier met elkaar gecombineerd, een manier die men zich niet kan voorstellen wanneer men alleen de eenvoudiger niveaus kent.

Hetzelfde oprincipe geldt wanneer christene het over God hebben. Het menselijke niveau is eenvoudig en vrij beperkt. Op het menselijke niveau is één persoon één wezen, en zijn twee personen altijd twee afzonderlijke wezens- net zoals in twee dimensies (laten we zeggen op een vel papier) één vierkant één figuur is, en twee vierkanten altijd twee afzonderlijke figuren zijn. Op het goddelijke niveau teft men nog steeds afzonderlijke persoonlijkheden, maar daar zijn ze geombineerd op een nieuwe manier die wij ons niet kunnen voorstellen omdat wij niet op dat niveau leven . In Gods dimensie, om het zo maar eens uit te drukken, treft men één Wezen dat drie Personen is en toch één Wezen blijft, evenals een kubus zes vierkanten is en toch één kubus blijft. Natuurlijk kunnen we een dergelijk Wezen niet volledig bevatten, net zo min als wij ons een echte kubus zouden kunnen voorstellen, waneer wij zo geschapen waren dat wij slechts twee ruimelijke dimensies konden waarnemen. Maar we kunnen er wel een vage notie van krijgen.

Leugens die we geloven

De leugen van de slang.

Van de godsdiensten is de meest vreselijke wel het geloof in de god in jezelf.

Gen 3:5 ‘en gij zult als God zijn’

Snake_4

God is in alles, alles is God en alles in één. God is geen pers oon meer, maar wordt beschouwd als een onpersoonlijke energie. Een goddelijke energie die de hele schepping doordringt. Er is dan geen onderscheid tussen schepper en het geschapene. Je kan God vinden door in jezelf te kijken.

Dit zelfgerichte geloof is syncretisch. Het probeert tegenovergestelden te verzoenen en een synthese van alle godsdiensten tot stand te brengen. Want alle godsdiensten zijn afgeleid van die ene waarheid: ‘Alles is God’

Goed en slecht zijn relatief en zijn slechts twee kanten van één munt en onderdeel van het geheel. Absolute morele normen worden verworpen. Het woordje zonde is daarom ook niet zo populair. Het probleem van de zonde wordt in deze denkwijze gezien als een gebrek aan kennis. De onwetendheid als oorzaak van zonde en de verlichting, openbaring en onderwijs als oplossing.

Je laat je leiden door het innerlijk. Het moet goed voelen en dat is de morele basis. Het zelf wordt als uitgangspunt genomen.

Omdat deze ideologie gericht is op zelfontplooiing is de rexefncarnatie gedachte vrij populair. Jezelf omhoog werken tot het goddelijke dat kan haast niet in één leven. Alles zal uiteindelijk goed komen. Alles zal één worden. Eén religie, één wereldorde.

Het orthodoxe Christendom wordt als veel te star, gestructureerd en bekrompen van de hand gewezen en ja de kerken hebben vaak een hiërarchische, starre en bekrompen vorm van Christendom gepresenteerd maar dit probleem verhelpen we niet door het Christendom te verwerpen, maar we moeten ons opnieuw bezinnen op het hart van het Christelijke geloof en niet te vervallen tot de oerzonde dat wij zelf als god zullen zijn.

God is niet een onpersoonlijke abstracte- manipuleerbare- energie maar een transcendente persoonlijke Schepper, boven en buiten de schepping bestaande. Hij is immanent, inwonend want Hij wil een relatie aangaan met ons mensen.(diezelfde mensen die Hem hebben afgewezen en zelf God wilden worden). God heeft dit mogelijk gemaakt door het plaatsvervangend sterven van Jezus die ons heeft bevrijd van zonde waardoor wij in de Heilige nabijheid van God kunnen komen. We kunnen nu tot Hem spreken en Hij spreekt tot ons. Hij is een Vader die van ons houdt en wij worden geroepen om daarop te reageren met liefde voor Hem en voor onze broeders en zusters. Dit zijn de heerlijke waarheden waarop onze Christelijke cultuur is gebouwd. De ik-zal-zijn-als-god gedachte voert ons terug naar het heidendom. Paulus waarschuwt ons mensen. ‘de waarheid van God niet te vervangen door een leugen die schepsels vereren en dienen boven de Schepper die te prijzen is tot in eeuwigheid (Rom 1:25)

Jezus was en is God die mens werd om ons te verlossen (en Jezus was dus geen mens die opgeklommen is naar het goddelijke). In zijn grote liefde stierf Jezus voor ons aan het kruis, om ons te bevrijden van schuld, angst en dood. Daardoor kunnen wij vergeving van zonden ontvangen en mogen we met God omgaan als met een Vriend. Wij mogen zijn liefde ervaren en zijn kracht die ons leven kan veranderen. Hij maakt ons werkelijk vrij. (geen slaaf meer van de zonde, van onszelf) De ik-gerichtheid verdwijnt en geeft ruimte om anderen lief te hebben en te dienen. Om steeds meer op Jezus te gaan lijken. Deze verlossing kunnen wij uit eigen kracht nooit verdienen of bereiken, zij is een gratis geschenk van God.

De ik-zal-zijn-als-god ideologie zoekt transformatie via veranderd bewustzijn, yoga, reiki etc. en ja er is een zekere kracht in al deze dingen maar deze is niet te vergelijken met de kracht van de Heilige Geest. Er is geen grotere geestelijke kracht dan de kracht van de Heilige Geest en geen rijkere ervaring kan ons leven zo veranderen. Het verschil: de ik-zal-zijn-als-god gedachte zorgt ervoor dat je je uit de samenleving terugtrekt. De kracht van de Heilige Geest houdt in dat je teruggeplaatst wordt in de samenleving om mensenlevens te veranderen en niet te voeden met leugen dat ze zelf god zijn.

De ik-zal-zijn-als-god ideologieën kunnen je onder invloed brengen van boze machten die je leven proberen te beheersen ipv te bevrijden. Pas op!

12 Ik zal mijn werk op dezelfde manier blijven doen om die apostelen de kans te ontnemen met hun gewichtigdoenerij dezelfde roem te oogsten als wij. 13 Schijnapostelen zijn het, die zich door oneerlijk te werk te gaan voordoen als apostelen van Christus. 14 Dat is ook geen wonder, want niemand minder dan Satan vermomt zich als een engel van het licht. 15 Het ligt dus voor de hand dat ook zijn dienaren zich voordoen als dienaren van de gerechtigheid. Maar ze zullen krijgen wat ze verdienen.

Nog iets… de rexefncarnatie verondersteld dat de kruisdood van Jezus zinloos was. Als we zelf naar het goddelijke kunnen opklimmen waarvoor zou Jezus dan voor onze zonden sterven…Ook de bijbel zegt dat Jezus de oorzaak is van Eeuwig heil is.

Hebr 9: 27 Het is de mens gesteld eenmaal te sterven en daarna het oordeel.

Romeinen 3:22 God schenkt vrijspraak aan allen die in Jezus Christus geloven. En er is geen onderscheid. 23 Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; 24 en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. 25-26 Hij is door God aangewezen om door zijn dood het middel tot verzoening te zijn voor wie gelooft. Hiermee bewijst God dat hij rechtvaardig is, want in zijn verdraagzaamheid gaat hij voorbij aan de zonden die in het verleden zijn begaan. Hij wil ons nu, in deze tijd, zijn gerechtigheid bewijzen: hij laat ons zien dat hij rechtvaardig is door iedereen vrij te spreken die in Jezus gelooft. [25–26] 26  27 Waar blijft het roemen dan? Het is uitgesloten. Door welke wet? Der werken? Neen, maar door de wet van geloof.

Genesis 2: 8 Voorts plantte de HERE God een hof in Eden, in het Oosten, en Hij plaatste daar de mens, die Hij geformeerd had. 9 Ook deed de HERE God allerlei geboomte uit de aardbodem opschieten, begeerlijk om te zien en goed om van te eten; en de boom des levens in het midden van de hof, benevens de boom der kennis van goed en kwaad.

15 En de HERE God nam de mens en plaatste hem in de hof van Eden om die te bewerken en te bewaren. 16 En de HERE God legde de mens het gebod op: Van alle bomen i
n de hof moogt gij vrij eten, 17 maar van de boom der kennis van goed en kwaad, daarvan zult gij niet eten, want ten dage, dat gij daarvan eet, zult gij voorzeker sterven. x85.

De boom des levens in het midden en daarnaast de boom der kennis… Van welke boom pluk jij de vruchten? Kies je voor het Leven of voor de kennis…Wil je verdienen of neem je Gods geschenk aan?

Vreugde

Marahute20

Wat kunnen we doen als we bij ons werk voor God onze blijdschap hebben verloren?vele christenen hebben Gods wil lief in theorie, maar vinden haar in de praktijk een zware last. In plaats van het xbbMag ik?xab van de liefde komt het xbbMoet ik?xab van de plicht. Het juk dat eerst zo zacht leek, begint te knellen en de last is niet licht meer, maar heel zwaar.

Er is vreugde te hervinden in het volledig overgeven van je leven.

Elke vorm van dienen kan een vreugde worden, omdat u uw wil aan God gegeven heeft, Hij nu in u werkt en u nu ook zelf de dingen wilt doen die God van u wil. Als wij iets werkelijk willen dan letten we niet op de obstakels.

Wat wij in ons christelijk leven nodig iemand worden die Gods wil graag wil doen, net zo graag als anderen hun eigen wil doen. Dit is wat het evangelie ons leert, het is wat God met ons wil en wat Hij ons beloofd heeft. Als Hij in Hebreeën 8:6-13 spreekt over het nieuwe verbond, zegt Hij dat dit niet meer het oude verbond van de berg Sinaxef zal zijn – dat is een wet die ons werd opgelegd – maar een wet die binnen in ons wordt geschreven.

xbbIk zal mijn wetten in hun verstand leggen en Ik zal die in hun harten schrijven.xab Dit kan niet anders betekenen dan dat wij Zijn wet zullen liefhebben, want iets dat in ons hart staat geschreven, moeten wij immers wel liefhebben. xbbIk zal mijn wetten in hun verstand leggenxab is hetzelfde als dat wij zullen willen wat God wil en Zijn geboden zullen gehoorzamen, niet omdat het onze plicht is, maar omdat wij dat graag willen.

Wanneer u nog onder het juk der dienstbaarheid gebukt gaat, geef dan uw wil aan de Heer en geef Hem de algehele controle daarover. Zeg: xbbJa, Heer, ja!xab op alles en vertrouw dat Hij uw verlangens en uw gevoelens in overeenstemming zal brengen met Zijn eigen lieflijke wil

Het xbbgeheimxab van een gelukkig leven is dat we onvoorwaardelijk in de beloften van de Bijbel geloven.

13 want God is het, die om zijn welbehagen zowel het willen als het werken in u werkt. 14 Doet alles zonder morren of bedenkingen, 15 opdat gij onberispelijk en onbesmet moogt zijn, onbesproken kinderen Gods te midden van een ontaard en verkeerd geslacht, waaronder gij schijnt als lichtende sterren in de wereld (Fillipenzen 2)

Liefde

Cf20logo201_2

God is liefde

door H. Houwink,

God heeft veel eigenschappen, maar er is één eigenschap waar mensen het vooral over hebben, en dat is zijn liefde. Zijn liefde voor deze wereld deed Hem handelend optreden. Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft (Joh. 3:16). Onvoorstelbaar dat God zijn Zoon geeft om voor de mensheid te sterven.

Anderzijds wordt God juist verantwoordelijk gehouden voor alle natuurrampen,oorlogen, hongersnoden en dergelijke. Vaak wordt de opmerking geplaatst: Als God dan liefde is, waarom doet Hij dan niets aan de ellende op deze wereld? Wij plaatsen vraagtekens bij de

liefde van God, omdat Hij niet doet, wat wij willen. Eigenlijk is dat een wonderlijke gedachtegang. Omdat God liefde is, zou Hij er voor moeten zorgen dat de wereld geen ellende meer kent. Wanneer wij dit plaatsen in een gezinssituatie, dan zouden ouders er voor moeten zorgen, dat hun kinderen alles krijgen wat ze willen. Wanneer ouders hun kinderen niet alles geven wat zij willen, mogen wij dan twijfelen aan hun liefde? Natuurlijk niet. Liefde heeft niets te maken met wat een ander voor mij zou moeten doen, maar heeft alles te maken met een relatie. God heeft de Here Jezus niet naar de wereld laten gaan om in deze tijd de wereld problemen op te lossen, maar om de mogelijkheid aan de mensen te geven opnieuw in een relatie met God te kunnen leven. God is liefde. Liefde kan alleen maar gestalte krijgen in een relatie. God zoekt contact met de mens. Maar willen wij ook contact met God? God is liefde, en dat heeft niets te maken met het oplossen van wereldproblemen, maar heeft alles te maken met jou.

Mybannermaker_banner156

Voor tijd en eeuwigheid geborgen…

Voor tijd en eeuwigheid geborgen…

Blaise Pascal komt met de zin: "We dwalen rond in tijden die ons niet toebehoren en de enige tijd die we hebben, nemen we niet waar". Heden is de scheidslijn in de tijd waarin we leven. Wat gister was, is verleden en wat morgen zal zijn, is de toekomst. Dit heden kan ik niet vasthouden. Het heeft geen duur. Het keert nooit terug. Wat nu heden heet, wordt het volgende ogenblik door de stroom van de tijd weggespoeld. Wie het heden verzuimt, verzuimt het leven. In het heden vallen de beslissingen die ons leven bepalen en toch dwalen we rond in tijden die ons niet toebehoren. De voorgaande tijd is verstard tot koude, onbeweeglijke lava en de toekomst is vaak alleen een fata morgana.

Nu komt God ons in Zijn genade, Zijn spreken, Zijn nabijheid tegemoet. Toen Jezus Christus op deze wereld kwam, heeft God de mensen in het heden van Zijn heil en Zijn genade getrokken: "U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, Dde Here, in de stad van David (luk 2:11). Datzelfde gebeurt iedere keer als door de verkondiging- hetzij door het gesproken woord of door een geschrift zouals dit- Jezus de opgestane en levende Heer een mens ontmoet. Zoals destijds bij de hoordinspecteur van belastingen Zachexfcs in Jericho: "Want heden moet Ik in uw huis zijn"(Luk 19:5). In jouw huis, in jouw hart!

Vandaag is het zaak je oren en hart te openen. Vandaag roept God je. "God dan verkondigt, met voorbijzien van de tijden der onwetendeid, heden aan de mensen, dat zij allen overal tot bekereing moeten komen".(Hand 17:30) Nu is de tijd die God bepaalt. Het is niet de tijd die mij goed uitkomt. De tijd die voor mij de "volheid des tijds"is, is tijd die God met genade vult. Niemand weet wat er morgen zal zijn. Ooit loopt de gelegen tijd af: "Want er is slechts één schrede tussen mij en de dood". Neem de enige tijd die je toekomt: het heden.

Door Zijn genade ga ik in vrede de dood tegemoet, in het geloof eeuwig met Hem vereend te zijn. Tot dan leef ik blij en tevreden met wat Hem behaagt mij te geven. En ik ben ook tevreden met het lijden dat Hij mij tot mijn heil heeft gestuurd en om dat te ondergaan zoals Zijn voorbeeld me geleerd heeft.

God openbaart zich: In zijn schepping, in Zijn Woord, in de Heilige Geest en in Zijn Zoon: "Ik en de Vader zijn één, Wie mij heeft gezien heeft de Vader gezien. Ik ben de alfa en omega, die was, die is en komt, de Almachtige"(Joh10:30)

God is eeuwig zonder begin en einde, niet onderworpen aan ruimte nog tijd "eer de bergen geboren waren, en Gij aarde en wereld hadt voortgebracht, Ja van eeuwigheid tot eeuwigheid zijt Gij God"(psalm 90) God is Geest en behoort niet tot onze materie. Hij schiep alles uit niets(Hebr 11:3) God openbaart Zijn naam: Jahwe: "IK BEN" Ik ben dichtbij je, dichterbij dan nood en dood en God is Heilig. In Hem is geen spoor van duisternis en onreinheid.

God is geen onpersoonlijke energie maar een liefdevolle Vader en Hij nodigt je uit "Kom tot Mij allen die vermoeid en belast zijn en Ik zal u rust geven"(mat 11:28) Kom tot je doel, Kom tot de Vader.

EEN BIJZONDERE, INTERESSANTE CONVERSATIE

Einsteinl_2  Een athexefstische professor in de wijsbegeerte sprak tot zijn klas over het probleem dat de wetenschap heeft met God, de almachtige. Hij vroeg een van zijn christelijke studenten om op te staan en naar voren te komen.

Professor : Ben jij een christen?
Student : Ja meneer.
Professor : Dus je gelooft in GOD ?
Student : Absoluut, meneer.
Professor : Is GOD Goed ?
Student : Zeker.
Professor : Is GOD ALMACHTIG ?
Student : Ja.
Professor : Mijn broer is gestorven aan kanker terwijl hij GOD gebeden had hem te genezen.
De meesten van ons zouden anderen die ziek zijn helpen. Maar GOD deed dat niet. Is GOD dan wel goed geweest
voor hem? Hmm?

(De student was stil )

Professor : Daar heb je geen antwoord op, he? Laten we eens opnieuw beginnen, jongeman. Is GOD Goed?
Student : Ja.
Professor : Is Satan goed ?
Student : Nee.
Professor : Waar komt Satan vandaan ?
Student : Van . . . GOD ..
Professor : Dat is juist. Zeg eens, is er kwaad in deze wereld?
Student : Ja.
Professor : Kwaad is overal, niet ? En GOD heeft alles gemaakt, Correct?
Student : Ja.
Professor : Wie heeft het kwaad gecreëerd ?

(Student geeft geen antwoord)

Professor : Is er ziekte? Immoraliteit? Haat? Lelijkheid? Al deze dingen bestaan in de wereld, toch?
Student : Ja, meneer.
Professor : Zeg eens, wie heeft dat allemaal geschapen?

(Student had geen antwoord)

Professor : De wetenschap zegt dat we 5 zintuigen hebben waarmee we de wereld om ons heen identificeren en waarnemen. Zeg
eens . ..
Heb jij ooit GOD gezien?
Student : Nee, meneer.
Professor : Zeg eens . .. Heb jij ooit je GOD gehoord?
Student : Nee, meneer.
Professor : Heb jij ooit GOD gevoeld, aangeraakt, geroken of geproefd? Heb je ooit enige sensuele perceptie van GOD in welke vorm
dat ook gehad?
Student : Nee, meneer. Ik ben bang van niet.
Professor : Toch geloof je nog steeds HEM?
Student : Ja.
Professor : Volgens empirische, testbare, aantoonbare protocol, zegt de wetenschap dat jouw GOD niet bestaat. Wat heb je daarop
te zeggen?
Student : Niets. Ik heb slechts mijn Vertrouwen.
Professor : Ja,Vertrouwen . En dat is het probleem dat de wetenschap heeft. . . . .

Student : Professor, is er zoiets als warmte?
Professor : Ja.
Student : En is er zoiets als koude?
Professor : Ja.
Student : Nee, meneer. Dat is er niet.

(Het werd erg stil in de klas)

Student : Professor, je kan warmte hebben, gematigde warmte, intense warmte, zelfs hitte, gloeiend heet, maar ook een heel klein beetje warmte. Maar we hebben niet zoiets als koude. Wanneer we 273 xb0C onder nul, het absolute nulpunt bereiken, is er geen warmte meer, maar verder dan dat kunnen we niet gaan. Er is niet zoiets als koude. Het woord beschrijft slechts de afwezigheid van warmte. We kunnen koude niet meten. Warmte is energie. Koude is niet het tegenovergestelde van warmte, meneer, het is alleen de afwezigheid ervan.

(Je kon een speld horen vallen)

Student : Hoe zit het met donker, Professor? Is er zoiets als donker?
Professor : Ja. Wat is de nacht anders als het niet donker is?
Student : U heeft het verkeerd, meneer. Donker is alleen de afwezigheid van iets. Er is flauw licht, normaal licht, fel licht, flits licht, helder licht. Maar als er geen licht is dan is er niets en dat noemen we donker, toch? Als donker zou bestaan, zouden we donker nog donkerder kunnen maken, toch?
Professor : En wat wil je daarmee zeggen, jongeman?
Student : Meneer, mijn punt is dat uw filosofische uitgangspunt onjuist is.
Professor : Onjuist? Kan je dat uitleggen?
Student : Meneer u gebruikt het uitgangspunt van dualiteit. U stelt dat er leven is dat er dood is, dat er een goede god en een slechte god is. U beziet het concept van GOD als iets eindigs, als iets dat we kunnen meten. Meneer, de wetenschap kan niet eens verklaren wat een gedachte is. Wij weten dat de hersenen daarvoor elektriciteit en magnetisme gebruiken, maar het is nog nooit gezien en nog veel minder begrepen.
Wanneer u de dood beschouwt als het tegenovergestelde van leven dan gaat u eraan voorbij dat de dood niet zelfstandig als iets kan bestaan zonder leven. De dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar alleen de afwezigheid ervan.
Vertel eens, Professor, leert u uw studenten dat zij zijn geëvolueerd van een aap?
Professor : Wanneer je refereert aan het natuurlijke evolutieproces, ja zeker.
Student : Heeft u ooit evolutie geobserveerd met uw eigen ogen?

(De professor schudde zijn hoofd met een glimlach terwijl hij zich begon te realiseren waar de discussie heenging)

Student : Aangezien nog nooit ook maar iemand het evolutieproces in werking heeft kunnen zien en het zelfs niet bewezen kan worden dat het een voortgaand proces is, is het daarom niet zo. professor, dat u ons slechts uw mening probeert te onderwijzen? Bent u niet in plaats van een professor in de wetenschap eigenlijk een predikant?

(De klas ging even plat )

Student : Is er iemand in the klas die ooit het brein van de professor heeft gezien?

(De klas bulderde van het lachen )

Student : Is er iemand die ooit het brein van de professor heeft gehoord, gevoeld, aangeraakt, geroken, geproefd? . . . Niemand lijkt dat ooit gedaan te hebben. Dus, volgens het empirisch, testbare, aantoonbare protocol, zegt de wetenschap, professor, dat u geen brein heeft. Met alle respect, meneer, maar hoe kunnen we geloven dat het juist is wat u ons onderwijst?

(De klas was stil. De professor staarde de student aan, zijn gezicht ondoorgrondelijk )

Professor : Ik denk dat je daar maar op moet vertrouwen, jongeman.
Student
: Dat is het meneer . . . Exact !
De band tussen de mens en GOD is vertrouwen.
Dat is alles dat de dingen in leven houdt en in beweging..

schepping de wijsheid van God

I have felt the wind blow,
Whispering your namex85
I have seen your tears fall,
When I watch the rain.

How could I say there is no God?
When all around creation calls!!
A singing bird, a mighty tree,
The vast expanse of open seax85

Gazing at a bird in flight,
Soaring through the air.
Lying down beneath the stars,
I feel your presence there.

I love to stand at ocean shore
And feel the thundering breakers roar,
To walk through golden fields of grain
With endless bloom horizons fray.

Listening to a river run,
Watering the Earth.
Fragrance of a rose in bloom,
A newborns cry at birth.

I love to stand at ocean shore
And feel the thundering breakers roar,
To walk through golden fields of grain
With endless bloom horizons fray

I believe
I believe
I believe

herfst en de wiskunde/zonnebloem

De zonnebloem

De Zonnebloem bestaat uit heel veel kleine bloemen, dicht op elkaar gepakt. De buitenste bloemblaadjes worden de kransbloemblaadjes genoemd. Ze kunnen alle kleuren geel, bruin of oranje hebben. De binnenste bloemblaadjes vormen de bloemschijf en in deze kleine bloemblaadjes groeien de zonnebloempitjes. Die pitjes zijn de vruchten van de plant.
Uit de zaadjes maakt men zonnebloemolie, waar we onze frietjes in bakken of waar margarine van gemaakt wordt. Maar je kunt ze ook gewoon opeten, als nootjes.
Helianthus_whorl
De kleine bloemblaadjes van de zonnebloem zijn gerangschikt in een spiraalvorm. Elk bloempje staat in een bepaalde hoek ten opzichte van de volgende, waardoor er een spiraal gevormd wordt. Die hoek noemen we “de gouden hoek.”
Er zijn 34 spiralen in een richting en 55 in de andere richting. In een erg grote zonnebloem zijn het er 89 in de ene en 144 in de andere richting.
 
Zonnebloemen die opengaan, vertonen een opmerkelijk fenomeen, dat wetenschappers heliotropie noemen. Als de zon opkomt, zijn de meeste bloempjes van de bloemschijf naar het oosten gericht – de kant waar de zon opkomt. Gedurende de dag draaien ze met de zon mee van oost naar west en in de nacht draaien ze terug naar het oosten, zodat ze ‘s morgens weer goed staan om met de zon op reis te gaan.
De bloempjes van een zonnebloem in volle bloei, zijn niet meer heliotroop.  Ze wijzen altijd naar het oosten, omdat hun stengeltjes stijf zijn geworden.
Wiskundige nauwkeurigheid
De wetenschapper H. Vogel, heeft in 1979 ontdekt dat de bloempjes in de bloemschijf van de zonnebloem op een wis500pxsunflowermodel_svgkundige manier  in de spiraalvorm gerangschikt zijn. 
Er bestaat zelfs een formule voor het patroon:
r = c?n
? = n x 137,5o
waarin ? de hoek is, r de straal of de afstand van de rand tot het midden van de bloemschijf, n het aantal bloempjes in de bloemschijf en c een constante omrekeningsfactor. De hoek van 137,5o is een gouden verhoudingsgetal, dat bepaalt hoe dicht de bloempjes op elkaar gepakt zitten.
Deze formule wordt gebruikt om computermodellen van zonnebloemen te maken. En het klopt altijd!
De vraag is of deze wiskundige en natuurkundige precisie door toeval kon ontstaan uit een oerknal, waar er geen wiskundige en natuurkundige wetmatigheid kan bestaan.